سایت نخستین کنفرانس بین المللی مدیریت سرمایه فکری که آماده می شود، از اولین کسانی هستم که به همکاران جوانم به خاطر طراحی و برنامه نویسی سایت تبریک می گویم. اولین قسمتی که از آن بازدید می کنم، صفحه مربوط به اعضای کمیته علمی است: بیشترشان را نمی شناسم اما به نظر می رسد تنوع تخصصی و دانشگاهی قابل توجه است. هر بار که این صفحه را می بینم متوجه
می شوم که تعداد اعضا بیشتر می شود و آن را مثبت ارزیابی می کنم. به روز های برگزاری کنفرانس نزدیک می شویم. بروز رسانی سایت کند است و با اینکه هیچ مسولیتی در کنفرانس ندارم، این مورد را چندین بار تذکر می دهم و لزوم برگزاری کنفرانس خبری را یاد آوری
می کنم، زمان آن به اواخر شهریور موکول می شود. اواخر شهریور هم می شود و کنفرانس خبری فراموش می گردد. مشتاقانه منتطر اعلام نتایج ارزیابی مقالات هستم تا ببینم چه مقالاتی پذیرفته می شوند. نتایج که اعلام می شود تصور می کنم که بعضا" به جای مقالات، افراد پذیرفته شده اند. با این حال، قضاوت نهایی را برای روز های ارایه ی مقالات می گذارم. در انتخاب سخنرانان کلیدی نیز صاحب نطرانی از قلم افتاده اند. اما باز هم نباید عجله کرد.
شب برای انجام کاری به مرکز رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات سر می زنم. چند نفر مشغول طراحی سن و آماده سازی سالن برای برگزاری مراسم افتتاحیه هستند. به نظر می رسد کمی دیر شده است و کمی دیر شده است و این کارها باید تا آن ساعت تمام می شد. مرکز را ترک می کنم تا روز بعد.
چهارشنبه 15 مهرماه سال 1388، ساعت 25: 9 دقیقه صبح است که به سالن کنفرانس(مرکز رشد) می رسم. بچه های مرکز میکروفون ها و لوازم دیگر را تست می کنند. آشفته می شوم که چرا باید راس ساعت 9:30 که قرار است برنامه کنفرانس آغاز شود، هنوز اینکار ها انجام می شود آن هم به صورت آزمایش و خطا. حدس دیشبم درست است. کار دکوراسیون دیر تمام شده و کارهای بعدی نیز با تاخیر انجامی می شود. ساعت 10 است و هنوز از افتتاحیه خبری نیست. استاد ثبوتی ـ رئیس دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان را می بینم که از ردیف اول سالن چند بار با ناراحتی به ساعت خود اشاره می کند و به مسئول مربوطه می فهماند که بیش از این تاخیر نکنید. لحظاتی بعد کنفرانس با قرائت آیاتی از قرآن مجید آغاز می شود. قاری جهت تاکید بر مضمون، آیه را دو سه بار تکرار می کند. " اگر اين قرآن را بر كوهى فرو مى‏فرستاديم يقينا" آن [كوه] را از بيم خدا خاشع [و] از هم ‏پاشيده مى‏ديدى و اين مثل ها را براى مردم مى‏زنيم باشد كه بينديشند." من آن خشوع کوه را در حین شنیدن آیات در خود
نمی بینم، نمی دانم چرا. شاید دل ناپاک است و شاید هم خرد نا متعالی.

میر میران (۱۳۸۴) در کتاب «خلاقیت و نوآوری» در تعریف خلاقیت می نویسد: «خلاقیت توانایی آفرینش ایده های جدید و کشف راه های نوینی برای نگرش به مشکلات و فرصت هاست.» قطعاْ توانایی آفرینش ایده های نو توسط دانش آموزان در کلاس با یاری و زمینه سازی معلم امکان پذیر خواهد بود.

و نیز خلاقیت و نوآوری در سایه آرامش و انگیزه باید باشد نه تهدید و فشار

یادم هست که سال گذشته اول مهر که شد این مطلب  را نوشتم. امسال نمی دانم چه بنویسم. با این که می دانم نسبت به سال گذشته اصلاْ افسرده تر و کم علاقه تر نگشته ام که نتوانم مطلبی در مورد اول مهر بنویسم و یا نتوانم سر کلاس حاضر شده و ... بلکه می دانم که انگار اولین سال است که معلمی را شروع می کنم. اولین بار است که علاقه ام به دانش آموزانم بیش تر و بیش تر می شود. اولین سال است که در پی اسلوب ها و روش های جدیدتری می گردم که بتوانم بهتر و بهتر باشم و بهتر و بهتر یادبدهم. اصلاْ  نسبت به سال های قبل بیش تر در فکر بهتر یاددادن یادگیری و درست ترین روش های آموزش چگونه یادگرفتن هستم. پس کلمه قرمز رنگ قبلی را اصلاح می کنم. تلاش خواهم کرد که یاد ندهم. به عنوان معلمی از هزاران معلم دیگر به دنبال یادگرفتن چگونه یاددادن و چگونه بودن و چگونه ساختن خواهم بود. اول مهر را اول یادگیری خود نیز می دانم و برای یادگیری خود و دیگران سعی خواهم نمود.   

نخستین کنفرانس بین المللی مدیریت سرمایه فکری

در دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان

مهرماه ۱۳۸۸ زنجان

برای کسب اطلاعات بیش تر به   اینجا    مراجعه نمایید.

خطرناک ترین راه مدرسه جهان

http://edupersian.blogfa.com/

http://irschoolturkey.blogfa.com/

http://edufarhang.blogfa.com/

http://honarehonar.blogfa.com/

و ...

منبع این مطلب وبلاگ استاد دکتر حسنی : http://www.baher.sub.ir/

این نشست در گروه مبانی برنامه ریزی درسی موسسه پژوهشی برنامه ریزی درسی برگزار شد. مباحث بسیار جالبی در خصوص موضوع مطرح گردید که در ادامه خلاصه از آن تقدیم  می شود. 

«واکاوی مبانی فلسفی خلاقیت»

پنجمین نشسیت علمی گروه مبانی برنامه درسی سال 1387 با عنوان «واکاوی مبانی فلسفی خلاقیت» در تاریخ 15 بهمن 1387 در سالن همایشهای سازمان پژوهش وزارت آموزش و پرورش برگزار گردید. در این نشست ابتدا جناب آقای دکتر حسنی عضو هیات علمی موسسه پژوهش برنامه ریزی درسی ، دبیر نشست طی سخنانی، ضرورت پرداختن به مساله خلاقیت از جنبه فلسفی را تبیین نمودند. بر اساس نظر ایشان، تجمع نظرات مطرح شده در این حوزه در ابعاد روانشناختی و جامعه شناختی و عدم انسجام این مبانی در چارچوبی فلسفی، خلائی را در بحش فلسفی مشخص می کند که نشست هایی از این دست در تلاش برای پر کردن آنهاست. در پرداخت فلسفی خلاقیت، چالش های جدی و پرسش های اساسی مطرح در این بخش، مجال ظهور می یابند و چیستی، چرایی و چگونگی پرورش خلاقیت از زاویه فلسفی مورد بحث قرار خواهد گرفت. در این میان، تابه حال چیستی، چرایی و چگونگی خلاقیت بیشتر از منظر روان شناسی و معرفت شناسی مورد بررسی قرار گرفته و فلسفه – به ویژه بحثهای ارزش شناسی- در آن نقش کمرنگی داشته است.